cudnemeble

Właściwości drewna – gatunki egzotyczne

 Właściwości drewna – gatunki egzotyczne

Poza naszymi rodzimymi gatunkami drewna, popularnością cieszy się w Polsce również drewno egzotyczne. Jego ciekawa kolorystyka, nierzadko nietypowe usłojenie i specyficzne właściwości niektórych gatunków sprawiają, że doskonale sprawdza się w wielu zastosowaniach.

Drewno egzotyczne nie jest jednorodne. Choć w ofertach producentów podłóg czy mebli drewnianych znajdziemy często oferty na np. parkiety z drewna egzotycznego, to tak naprawdę chodzi o określone gatunki drewna. Zanim zdecydujemy się na konkretny, warto dowiedzieć się o nim nieco więcej. Nie każde drewno nadaje się bowiem do wszystkiego i nie każde dobrze sprawdza się w naszych warunkach klimatycznych i naszych mieszkaniach.

www woodworkerssource comźródło: www.woodworkerssource.com

Kolor drewna egzotycznego

Drewno egzotyczne to bardzo szerokie spektrum kolorów – od tak jasnego, że prawie białego po smolisto- ciemne.  Jasna odmiana bambusa, klon kanadyjski, semba czy hevea to propozycja dla tych, którzy jasną podłogą chcą rozświetlić pomieszczenie. Gatunki nieco ciemniejsze, o ciepłej, stonowanej barwie takie jak tauari, iroko czy goiabao bardziej przypominają rodzime gatunki, ale już mocno ciemne drewno – takie jak czekoladowa sucupira, ipe, wenge czy heban to kolory, których nie znajdziemy wśród polskich rodzajów drewna. Z ciemnymi kolorami warto jednak uważać – dodają elegancji, ale wykorzystane na podłodze zmniejszają optycznie pomieszczenie. Dlatego nadają się jedynie do dużych przestrzeni. Drewno egzotyczne to również nietypowe kolory lub ciekawe usłojenie. Z bardziej niestandardowych gatunków warto wymienić amarant o niemalże fioletowej barwie, zebranu z ciemnym usłojeniem na jasnym tle (nazwa pochodzi właśnie od tego, że deska zebranu przypomina skórę zebry) czy badi o pomarańczowym, intensywnym odcieniu.

Zmiana barwy drewna

Drewno egzotyczne ciemnieje pod wpływem promieni UV tak samo jak rodzime gatunki. Warto też dowiedzieć się przed zakupem jak zmienia się kolor wybranego gatunku drewna. Przykładowo, ipe ciemnieje w kierunku czerwieni a jatoba brązowieje. Drewno z gatunku okume, które początkowo może być łososiowe, pod wpływem czynników atmosferycznych zmienia kolor na jasno brązowy.

www parkietwawa plźródło: www.parkietwawa.pl

Wrażliwość drewna na wilgoć

Niektóre egzotyczne gatunki drewna są niezwykle wrażliwe na wilgoć. Itauba, bangkirai i massaranduba na zmiany wilgoci i temperatury reagują bardzo gwałtownie – przez co niezbyt nadają się na podłogi wewnętrzne czy boazerię w  warunkach polskiej zimnej i suchej zimy i dość mokrego lata. Są za to dość odporne na procesy gnilne, zatem dobrze sprawdzają się na tarasach.

Wśród gatunków egzotycznych znajduje się też kilka szczególnie odpornych na wilgoć – przede wszystkim są to gatunki pochodzące z Azji Południowej. Takie drewno można z powodzeniem można stosować np. w łazience. Idealne jest do tego drewno teakowe (które bywa wykorzystywane również na łodziach i jachtach). Jego duża odporność na wilgotność związana jest z duża zawartością olejów oraz kwasu krzemowego. Dużą odporność na wilgoć posiada również palisander, którego ciekawa, ciemna barwa sprawia, że jest chętnie wybierane jako luksusowe wykończenie. Niestety jest zarówno drogi jak i bardzo twardy. W pomieszczeniach o dużej wilgotności sprawdzi się też merbau, drewno o dużej twardości ale jednocześnie elastyczne.

www drewno plźródło: www.drewno.pl

Twardość drewna

Drewno egzotyczne to również znaczenie szersze – niż w przypadku rodzimych gatunków drewna – spektum twardości.

Do bardzo twardych gatunków zaliczamy gatunki: massaranduba, ipe, jatoba, bangkirai, cumaru, bubinga. Bongossi – jedno z najbardziej twardych gatunków na świecie jest tak trudne w obróbce, że ciężko w nim nawet wiercić, a jego gęstość jest tak duża, że jego waga nie pozwala na wykorzystywanie go jako element wystroju wnętrza. Może być za to stosowane (i takie jest jego najczęstsze przeznaczenie) jako element konstrukcyjny. Nieco bardziej miękkie, ale i tak twardsze niż buk czy jesion są wenge, merbau, amazakoue, tatajuba, zebrano, padouk, badi, czy kempas. Twardość zbliżoną do dębu ma drewno teakowe, bete, iroko , frake, sapeli czy tauari. Na poziomie sosny (czyli drewno miękkie)  są pochodzące głównie z Afryki gatunki takie jak  framire, samba, meranti d’Afrique. Co ciekawe, duża twardość drewna nie zawsze oznacza problemy z jego obróbką – z teakiem, mimo iż jest dość twardy pracuje się stosunkowo łatwo.

Inne cechy fizyczne drewna

Dla gatunków egzotycznych bardzo charakterystyczny jest zapach. Zabezpieczone lakierem nie będzie wydzielać olejków eterycznych, ale jeśli zdecydujemy się na olejowanie, to pokój z egzotyczną podłogą  nabierze po jakimś czasie charakterystycznego zapachu. Drewno teakowe pachnie lekko skórą, afrykański sapele – cynamonem. Wybierając drewno na podłogi czy ściany (zwłaszcza do wewnątrz) poza wyglądem i właściwościami technicznymi sprawdza się też powąchanie drewna – by później nie męczyć się w pomieszczeniu,w którym stale będzie unosił się wprawdzie lekko jedynie wyczuwalny, delikatny zapach, który będzie dla mieszkańców jednak mało komfortowy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *